Podejście

Podstawy konwersacji

W początkowym etapie poznawania często się może okazywać, że kobieta nie będzie miała za wiele do powiedzenia i będzie czekać na to, co Ty powiesz, jak zaczniesz rozmowę itd. Jest to etap, na którym musisz włożyć w konwersację dużo więcej. W późniejszych etapach staraj się używać schematu „zdanie za zdanie i historia za historię”. To ma być naturalne. Ty angażujesz się w rozmowę, w tym samym momencie zahaczasz ją do wypowiedzenia swojego zdania, innej historii lub czegoś, co jej się przypomniało, kiedy o tym mówiłeś. To nie powinien być teatr jednego aktora, w którym odgrywasz wszystkie role — jej także. Daj jej możliwość wniesienia czegoś w tę znajomość. Częstym błędem facetów jest podenerwowanie prowadzące do mówienia bez przerwy i niekoniecznie z sensem. Jeśli nie dasz jej dojść do głosu, to jak ma powstać między Wami jakakolwiek więź? Daj jej także szansę, by Cię zaciekawiła, zainteresowała i poruszyła. To pokazuje Twoją szczerość. Potrafisz ciekawie i interesująco mówić, ale jednocześnie posiadasz również dar słuchania.

Jeśli większość z Was potrafi zatrzymać kobietę i rozpocząć konwersację, to później wszystko się sypie. Po pierwsze — nie wytwarzacie próżni podczas rozmowy. Na czym polega próżnia? Otóż większość z Was zadaje pytanie, a później nie czeka na odpowiedź. Przykład: „Fajne masz kolczyki, czy wiąże się z nimi jakaś historia? Bo wiesz, moja przyjaciółka też ma takie kolczyki i....”. Nie pozwalacie jej nic powiedzieć, od razu lecąc z materiałem dalej. Takie zachowanie nie jest dobre. Szukacie podświadomie jej akceptacji albo boicie się oceny. Spróbujcie zrobić tak: zadajecie pytanie i czekacie na odpowiedź. Jeśli kobieta nie odpowiada, zadajesz głośniej to samo pytanie. Patrz cały czas na nią i zadając pytanie, nie odwracaj się gdzieś, ale cały czas patrz jej w oczy.

Jeśli jej uwaga jest skupiona na inny przedmiocie, to stań w centrum jej zainteresowania i znowu przerzuć uwagę na siebie, np. zadajesz jej pytanie, a ona patrzy na psa. Podchodzisz do psa i mówisz: „Czy uważasz, że on jest ładny?”. Wytwarzasz próżnię, czekając na jej odpowiedź. Nie zadawaj dwóch pytań na raz. Czekaj, aż odpowie. Pozwól jej powiedzieć. Dopiero po odpowiedzi opowiedz jakąś historię przez wyciągnięcie danego słowa z jej odpowiedzi. Np.: „Tak, podobają mi się kundelki... Miałem kiedyś słodkiego pieska... Zabrałem go ze schroniska. Pamiętam, jak mama nie chciała się zgodzić. Musiałem płakać i tupać nogami, aż pozwoliła mi zabrać słodkiego szczeniaczka z tej nory”.

Czasami mam wrażenie, że nieważne, co bym powiedział, ludzie i tak mnie słuchają. Polega to tylko na kilku, no, może kilkunastu sztuczkach, których się nauczyłem.

Pauzy — stosując pauzy, wprowadzasz słuchającego w pewien rytm mówienia. Jeśli stosujesz je co jakiś czas, jego myśli się do tego przyzwyczają i będzie czekał na nie, przyjmując to jako coś, co powinno nastąpić. To jest technika hipnotyczna.

Powtórzenia — często używam powtórzeń wyrazu lub powtarzam zdanie w inny sposób z tym samym sensem, działa to równie hipnotycznie jak poprzednia technika

Akcentowanie wyrazów — dużo bardziej będzie działał opis, jeśli używasz akcentowania pojedynczych słów, wkładając w nie emocje, np. opowiadając o czymś smutnym, mówisz w taki sposób, jakby coś przykrego Ci się przed chwilą stało, a zaraz później opowiadasz o czymś przyjemnym, czując szczęście.

Ton głosu — jeśli mówisz normalnie, a zaraz potem obniżasz ton głosu, podświadomość rozmówcy to zauważy, a on zacznie słuchać uważniej. Przyjęło się, że jeśli ktoś mówi cicho, to ma coś ważnego do przekazania, dlatego właśnie rozmówca będzie bardziej zainteresowany.

Głośność — wypracuj sobie kilka sposobów mówienia i stosuj je, akcentując tym to, co chcesz powiedzieć. Mów normalnym głosem przy czymś normalnym, obniżaj głos przy czymś niezwykłym i tajemniczym, a zaraz po tym podwyższaj, kiedy opowiadasz o czymś przerażającym. Jesteś wtedy dynamiczny i bardziej wpływasz na wyobraźnię innych.

W fazie budowania zainteresowania dobre tematy do rozmowy to:

• Ona sama — kobiety lubią mówić o sobie albo słuchać, gdy ktoś ma coś na ich temat do powiedzenia.
• Sprawy codzienne opowiedziane w interesujący sposób — np. opowiadasz, jaka to niesamowita rzecz przydarzyła Ci się, gdy wracałeś do domu.
• Hobby — znajdź sobie jakieś ciekawe hobby. Jesteś wtedy facetem, który ma jakieś inne zajęcie, a nie tylko czeka na spotkanie z nią — jesteś interesujący.
• Wolny czas — nie mów: „Mam mnóstwo wolnego czasu, możemy się spotykać, kiedykolwiek chcesz”, bo w tym momencie jesteś potrzebujący. Kobieta lubi mieć swoje życie i także swoje sprawy. Nie potrzebuje faceta, który dręczyłby ją pytaniami o spotkanie, co chwilę dzwonił i czekał, aż ona się zlituje.
• Przyjaciele — pokaż, że nie jesteś typem samotnika, że otaczają Cię również inni ludzie, pokaż, że w Twoim życiu są również kobiety (niekoniecznie Twoje dziewczyny, ale po prostu kobiety).
• Imprezy — sprawiaj wrażenie, że jesteś zarówno rozrywkowym, jak i odpowiedzialnym facetem.
• Podróże — jeśli byłeś w jakiś egzotycznych krajach, przekaż to niebezpośrednio. Powiedz „To mi przypomina, jak dwa lata temu byłem na Jamajce, piłem tam również... i zawsze kiedy biorę tego drinka, wracam wspomnieniami do...”. Unikaj bezpośredniego mówienia: „Mam to i to, byłem tu i tam”. To tak jakbyś podjechał ferrari, wszyscy by to zauważyli, a Ty wchodzisz, podchodzisz do kobiety i bez wstępu mówisz: „Przyjechałem ferrari... ble, ble”. To nie jest atrakcyjne i pokazuje, że w Twoim przekonaniu ona ma Cię za to lubić. Tak samo jest z tym, co posiadasz, ile masz pieniędzy itd.
• Zwierzęta — opowiadaj o swoim zwierzątku, wprowadzanie tego do rozmowy jest dobre w początkowym etapie, ponieważ kobiety uważają, że jeśli facet troszczy się o zwierzę, to nie może być zły, jest opiekuńczy i ciepły.
• Rodzina — opowiadaj o rodzinie, o normalnych sprawach w niej, takich jak np. kłótnia z bratem czy siostrą.
• Zainteresowania — nie mów, że interesujesz się psychologią, kobiety przeważnie mają respekt do tego typu ludzi i przeważnie później zwracają uwagę na to, co mówisz i co robisz, jakby wszystko było robione z premedytacją.
• Dzieciństwo — to jest dobry temat przejściowy, a zarazem świetny na wprowadzenie komfortu i bezpieczeństwa. To jeden z tych tematów, który łączy ludzi na głębszym poziomie, ale również jeden z tych, które często pomijamy w rozmowach, jakby wstydząc się tego. Kiedy byłeś dzieckiem, promieniałeś beztroską, nie miałeś żadnych zmartwień, po świetnym dniu przychodził kolejny równie udany. Większość ludzi kojarzy dzieciństwo z czymś, do czego chętnie się wraca i przyjemnie wspomina. Kiedy zaczynasz rozmowę właśnie o tym, jak byliście mali, to te wszystkie wspomnienia nagle wracają. Ona czuje te wszystkie pozytywne emocje z Tobą, w tej właśnie chwili, gdy rozmawiacie. Dlatego przez ten temat można tak łatwo nawiązać więź z drugim człowiekiem. Zacznij niewinnie: „Kim chciałaś być, kiedy miałaś 7 lat?” albo: „Ciekawe, o czym byśmy rozmawiali, gdybyśmy się spotkali w piaskownicy kilkanaście lat temu...”.

‹‹ wstecz

dalej ››